Deel 1
Celine
racete op haargeweldige badeend door de woestijn van… -spaghetti- ! Na
7836732589dagen zag ze eindelijk een paleis. “Kaan, kom op!” Riep Celine vanaf
haar 44meter hoge badeend. Kaan, die aan een tand flos draadje vast zat aan de
badeend, viel neer in de spaghetti. Zijn hele kledij zat onder de saus, en dat
zag de badeend. Om Kaan te helpen richtte hij zijn water pistool op hem, en de
badeend spoot met
2 km per uur –yoghurt drink- op Kaan, die het probeerde
te ontwijken… maar toen hij merkte wat het was, dronk hij alles op. Celine pakte
(met 3 km per uur)
haar rugzak en pakte een shot gun. Ze stak hem in haar mond, en schoot op
badeend en Kaan. 76732659347 kauwgompjes vlogen in het rond. “NU OP NAAR HET
CHOCOLADE PALEIS!”
Ze
kwamen aan bij het geweldige chocolade paleis, en Kaan en badeend keken hoe
Celine de deur van donuts niet open kreeg. Badeend schuifelde naar voor en nam
een hap uit de deur, zo dat ze er door heen konden. Ze kwamen binnen en op de
vloer lagen overal –gras kluimen- Kaan haatte dat. Maar om door de gang heen te
komen, moest je het eten. Dus badeend wierp Kaan de 34873857498504 meter lange
gang in, en Kaan begon te eten. Hij kotste het al snel weer uit, btw. Kaan
kotste, met 875874 km
per uur, de kluimen weer uit, en Celine ging erop staan, ze pakte badeend vast
en gleed over Kaans kots heen, dat was veranderd in tomaten. Celine was vergeten
dat Kaan nog aan het tand flos vast zat, dus Kaan werd mee getrokken.
Eindelijk waren ze in de spinazie hal, waar het regende van… BAKLAVAAAAAAAA.
Badeend was allergisch voor baklava, en hij loste op. “NOOOOOO” zonder badeend
waren Kaan en Celine machteloos. Ze keken rond en zagen Duckie zitten, op een
komkommer troon, met een staf van pure suiker in haar hand. Met haar peper ogen
keek ze Celine en Kaan aan, en die konden niets doen. Ze waren verdoemd.
Einde.
Deel 2
Kaan
en Celine waren nu slaven. Elke dag moest Kaan 27634 uur strijken met een brood,
en Celine moest elke dag 2 uur een boek lezen. Ze werden om het uur verdronken
in de baklava, waar ze een trauma aan hadden overgehouden sinds de dood van
badeend (zie deel 1). Ook zongen ze elke dag een lied met de tekst:
“Oh
baklava, oh baklava wat bent U toch lava-achtig.
Ik
hou van U oh baklava! U bent mijn vrouw, mijn man en kind tegelijk!
Morgen trouwen we, en vandaag zijn we verloofd!”
Elke
keer als ze het lied zongen, werden ze, vooral Kaan, heel erg ontroerd.
Op een
nieuwe dag, ergens in Augustus, zong Kaan weer het baklava lied. “Ik hou van..-”
maar hij werd afgekapt door een prei slag (ipv. Zweepslag) van de nieuwe gezag
voerder; Tijgermans. Tijgermans leek heel erg veel op Kaan, hij was namelijk
zijn verloren tweeling broer. “KAAN IK HOU VAN JE!” maar Kaan ging er niet op
in. Hij moest nog maar 27628 uur deze dag werken, daarvoor kon hij zijn tijd
goed gebruiken. Tenzij.. Baklava voor hem stond! Kaan keek snel op en zag een
man in een clownspak voor hem staan; “WIE BEN JIJ?! O__O” “Ik ben het Kaanert!
Ik ben het! Tijgermans!” Celine keek Kaans richting op en ze gooide een
suikerklontje op Tijgermans hoofd. Wat er onmiddellijk afviel. 3649837 liter
ketchup kwam als bloed uit zijn hoofd en nek stromen, met maarlieft 0.0005 km
per uur (Kaan had het gemeten). Tijgermans pakte zijn hoofd op en zette het
naast Kaan op zijn strijkplank. Hij staarde naar hem en Kaan keek naar de
doperwten in zijn oog hollen. “Wth..?” Maar.. de zon verdween.. en er kwam een
nieuw gedaante tevoorschijn…
Wil je
weten wie?! Lees deel 3 (A)
Einde.
Deel 3
Een
nieuw onbekend gedaante kwam tevoorschijn. Het was.. het was… Geweldadigheid!
Celine was zijn grootste fan en ze sprong op haar springstok van bloedblaadjes
op hem af. “Toevallig dat ik jou hier tegen kom swa (H)!”
MAAAAAARARR:
Geweldadigheid had zijn waterpistooltje bij!
K Iedereen was bang, maar geweldadigheid richtte op
iedereen terwijl Kaan en Celine alle lipglos dingen die uit zijn pistool kwamen
ontweken! Het raam was kapot gegaan en Celine wierp Kaan met
6 km per uur er door heen.
Zelf klop ze er ook door. Ze waren weer vrij. “WIIIIII” Kaan trok Celine mee
naar de voordeur. Hij had honger dus hij nam een hap uit de reuze donut. Die
veranderde in een.. Salami! De salami rende met een bijl van ogen achter Celine
en Kaan aan. Ze waren zo bang en riepen: “BAKLAVA! RED ONS!!” Toen kwam baklava
eindelijk in zicht. Een grote vierkante bladerdeeg ding gig op salami zitten wie
gelijk schreeuwde: “OH MYN PUNTENSLIJPSEL!” Hij was dood.
Celine
en Kaan liepen verder in de woestijn van spaghetti. Het begon te regenen.
Geraspte kaas. Eindelijk waren ze vrij. “Op naar huis!”
Maar
toen ze na 358743895743 dagen eindelijk thuis waren was hun huis opgegeten door
de zelfmoord konijntjes van de buren. Zo gingen ze weer terug naar het paleis.
Op de
heen weg kwamen ze een badeend tegen. Celine ging er op zitten en Kaan was zo
moe dat hij werd vast gebonden aan een tand flos draadje.
Einde.
©Celine - Asakura-Anime.nl